Naar Oamaru.

Van Dunedin naar onze volgende bestemming Oamaru is maar een uurtje rijden dus hebben we Tom maar een andere bestemming meegegeven : Middlemarch. Op de Taieri hoogvlakte. Niet echt een drukke route maar wat een prachtige omgeving echt een aanrader. In Middlemarch bij Kissing Gate Cafe een piep klein cafeetje een heerlijk kopje koffie met toast gehad. We kregen daar nog de tip om verderop rechtsaf te slaan daar is een open goudmijn waar je naar de rijdende voertuigen kan kijken.  Inderdaad gaf Tom een scherpe bocht naar rechts aan en weer wat kilometertjes verder was de goudmijn. De kiepauto’s die van verre zo klein als dinky toys lijken te zijn hebben banden van meer dan twee meter hoog. En ze rijden langzaam de helling op en af. Er rijden ook andere voertuigen zoals een grote sproeiwagen die de weg nat houdt voor betere grip van de kiepwagens.

Verder door naar Oamaru maar weer. Onderweg zijn we nog  gestopt bij de Moeraki Boulders. Een partij kogelronde rotsen die daar op het strand liggen. Heel vreemd het lijkt wel of ze door mensen handen of wat anders gemaakt zijn. Perfect op tijd bij ons motel aangekomen. Daar bleek de rechter voorband helemaal plat te zijn. Gelukkig was een bandenrepareer bedrijf vlak bij aan dezelfde weg. De thuiskomer gemonteerd en daar heen gegaan, 194 dollars lichter en een nieuwe  band rijker was de klus zo gepiept. Bij het Motel was ook een restaurant we zijn daar gaan eten. Daar kregen we weer een tip over de Blue Pinguin Colony daar moet je ’s avonds heen gaan omdat je dan de pinguins aan land kan zien komen na een hele dag op zee. Ze komen in groepjes aan en klimmen dan over de rotsen naar boven om dan na even wachten zo snel mogelijk de oversteek maken naar hun nesten die achter een hekwerk zijn gesitueerd. Een parchtig gezicht als ze in groepjes oversteken op zoek gaan naar de doorgangen en in de struiken verdwijnen.  We habben de waarschuwing meegekregen dat er pinguins her en der kunnen loslopen en dat bleek inderdaad het geval. Ook het bord overstekende pinguins bleek geen toeristen trekker we moesten voorzichtig rijden om geen pinguin onder de wielen te krijgen. Helaas mochten er bij de pinguins geen foto’s gemaakt worden en hadden we onze camera’s niet meegegenomen. Wat veel aziaten wel deden les dus voor de volgende keer. Oh ja wel een kleine blauwe pinguin als souvenier meegenomen.


Posted in Uncategorized by with no comments yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code