Jaap and Tonnie at KIWI CountryJust an New Zealand holiday

Dec 21st De laatste loodjes voor de reis terug.

Maandag op weg wat meer in de richting van Auckland want we wilden aan het einde van de vakantie niet te ver van het vliegveld af zijn. Opnieuw Papakura ongeveer 25 kilometer van het vliegveld. Onderweg gestopt in Paraeo  waar we eerder ook al door heen geweest waren. We kwamen daar nog een stenen caravan tegen een idee voor Luxemburg?

Bij Thames nog even over de nieuwe two-lane  bridge gereden die toen we daar eerder waren nog niet geopend was. Na Tom een beetje gepest te hebben zijn we richting motel gegaan. Even een korte stop bij een mooi uitzichtpunt en dan weer verder over een landelijke weg. Op ongeveer 100 kilometer voor bestemming nam Tom wraak: Road ends over 200 meter en dat was letterlijk! De weg was buiten gebruik ivm de aanleg van een nieuwe snelweg die we juist wilden vermijden. Geen nood een alternatieve route had Tom snel gevonden. Omkeren en na een kilometer of wat kwamen we een zelfde  bord met road ends tegen. Opnieuw omgekeerd en toen gaf Tom beter aan hoe we moesten rijden met een zeer fraaie route slingerend door heuvelig landschap als beloning. In Papakura hebben we bij een Chinees restaurant gegeten en zijn we begonnen met het inpakken van spullen voor de terugreis.  We zijn daar nu wel aan toe.  We vliegen donderdag  14.40 (lokale tijd) en zijn vrijdag 06.30 (lokale tijd) weer op Schiphol. Gelukkig heeft dit Motel  het Monument Motor Lodge Motel een goede internet verbinding zonder limiet van 20 mb of zo dus ook weer wat tijd om de achterstand in de reisverslagen in te halen. Ook zitten we nu een stuk dichter bij het centrum met de winkels en restaurants.

Dec 20th Hobbiton

Na Otorohanga richting Matamata voor een bezoek aan de Hobbiton filmlocatie. Nog steeds regen ook al werd het wat minder.  Gelukkig waren we een paar weken terug niet hierlangs geweest. De filmopnames voor The Hobbit waren toen nog aan de gang en nu niet meer. Ook is er nu meer van de set achter gebleven en was er een uitbreiding speciaal voor de Hobbit film. Er was dus wat meer te zien dan voorheen. We werden met een bus over een speciaal voor The Lord of the Rings door het leger aangelegde  asfaltweg door een weiland met loslopende koeien en stieren naar de set gebracht. Voor iedereen in de groep was een paraplu maar door de regen was het lastig foto’s te maken.  Dat mocht volop maar iedereen moest een vertrouwelijkheidsverklaring ondertekenen voor publicatie  van de foto’s in welke vorm dan ook tot de Hobbitfilm uit is (december 2012).  Privé gebruik mag wel dus de foto’s kan wel in huiselijke kring getoond worden als we weer terug zijn. Dat is over een paar dagen. Na de rondwandeling  weer terug met de bus en er was nog een korte schaapscheer demonstratie.  Na Matata zijn we in oostelijke richting naar Tauranga gereden in de hoop op wat beter weer. Helaas dus, na wat verder in noordelijke richting gereden te hebben bij een motel in Whangamata overnacht.

Dec 20th Waitomo Caves.

Het plan was eerst om vanuit Stratford over de  Vergotten World Highway naar het noord-oosten te rijden. Dit is echter geen rit om bij regenachtig weer te doen. Een deel van deze route slingerend door de bergen is niet geasfalteerd en het is dan heel glad en gevaarlijk vanwege de slides waarbij zand, stenen en andere obstakels over de weg of op de auto kan komen. Dus hebben we een andere bestemming uitgezocht. Dit keer op goed geluk omdat we geen motelkamer hadden kunnen boeken (geen internet). De gekozen weg langs de kust bracht ons in de middag in de buurt van de Waitomo Caves en we hebben daar, gevolgd door een kudde Japanners, een bezoek gebracht aan één van de beroemde  caves met Glowworms. Toen in Otorohanga op zoek naar een motel om te overnachten. Het eerste motel had een kamer beschikbaar. De eigenaar was een Nederlander uit Aalsmeer die 50 jaar geleden was geëmigreerd naar Nieuw Zeeland

Dec 20th Stratford en omgeving.

Donderdag zijn we in de regen vanuit Whanganui, naar Stratford gereden. Onderweg weer het gebruikelijke kopje koffie en een laat ontbijt / lunch. Daarna verder en weer precies op de plek van bestemming gebracht door Tom the navigator. Wij zijn in Stratford op bezoek geweest bij Tonnie’s Tante Kathleen en hebben daar twee nachten geslapen. Veel gepraat en op vrijdag zijn we een rondje rond Mount Egmon of Mount Taranakie (de berg op de achtergrond van ons reisverslag) gereden. Die kan je normaal vanuit de kamer bij tante Kathleen zien maar het weer werkte niet mee. De natuurlijke grasmaaiers in de vorm van twee stieren die een groot deel van de tuin verzorgden waren wel te zien. In Hawera  hebben het Tawhiti museum bezocht. Dit museum is  eigenlijk een echte mustsee bij een bezoek aan Nieuw Zeeland. Een beetje anders ingericht museum. In de vorm van miniatuur en lifesize settings wordt de geschiedenis van Nieuw Zeeland verteld. De vele diorama’s en levensgrote poppen zijn door de eigenaar zelf gemaakt. Bij het museum is ook de Whaler’s and Traders.Een Efteling achtige trip  in een bootje terug in de geschiedenis van de walvisvaart en de handel met de Maori’s in 1800 zoveel. Decorstukken voor deze attractie zijn onder meer door de gasten van Weta gemaakt die ook aan Lord of the Rings en andere film gewerkt hebben.

Na het Museum hebben we het graf van Ome Jan bezocht die helaas een paar maanden geleden is overleden. Hoewel  Tom op willekeurig kruispunt was ingesteld was het bestemming bereikt signaal precies bij de begraafplaats in Hawera.

Daarna verder over de Surf Highway rond Mount Egmont die we door de regen nog steeds  niet konden zien.  Op een of andere manier werkte het weer wel een beetje mee tijdens de stops was het steeds (bijna) droog en begon het tijdens het rijden weer harder te regenen. In New Plymouth hebben we bij Starbucks koffie gedronken en hebben het rondje afgemaakt met de rit terug naar Stratford. Bij Tante Katleen gegeten en na Coronation Street gekeken te hebben weer wat oude foto’s bekeken en naar bed.

Dec 14th Terug naar Noordeiland

Na Blenheim was de volgende  bestemming  Lower Hutt even ten noorden van Wellington. Om er te komen moesten we eerst nog even de oversteek terug maken naar het Noordeiland. De ervaring van de vorige overtocht in gedachte op tijd geboekt en de overtocht was dit keer midden op de dag. Na nog even in Picton rondgewandeld en naar het incheckpunt voor voertuigen gereden.  We hadden deze keer 1 auto voor ons staan. Maar schijn bedriegt bijhet inladen gaan vrachtwagens voor dan de wat grotere wagens en dan uiteindelijk personenauto’s. We kregen dit keer een plaats boven op het dek toegewezen. Het was in tegenstelling tot de weerman had voorspeld mooi weer en de zee was kalmer dan tijdens de overtocht naar het zuideiland. Onderweg nog twee dolfijnen zien zwemmen maar die waren al zo weer te veel verder om te kunnen kieken. Vanuit de drukte van Wellington naar ons motel in Lower Hutt gereden. De volgende dag zijn we van Lower Hutt naar Waianui gereden een stukje langs de westkant naar het noorden. Precies in het gebied waar hevige regen was voorspeld. Ook nu niet veel van gemerkt en  het bord langs de weg stond op 29 graden celsius. Tegen de avond begon het zachtjes te regenen. Op televisie zagen we echter dat op het zuideiland waar wij net vandaan kwamen weer een overstroming was waarbij twee Zwitserse toeristen uit een boom gered moesten worden. Vandaag gaan we naar Stratford op familiebezoek. Geen internet daar dus even geen nieuws.

Dec 13th Zeehonden of Zeeleeuwen?

Na Christchurch zijn we op maandag verder gereden naar Blenheim ongeveer 30 van de veerboot waarmee we dinsdag weer terug varen naar het noordeiland. Een behoorlijk lange rit van ruim 300 kilometer. Onderweg nog gestopt bij een voormalig treinstation voor koffie  met ontbijt en dan weer verder. Na een tijdje kwamen we vlak langs de kust en zijn daar gestopt op een plek waar zeehonden of zeeleeuwen waren. Dit keer grote jongens waar we heel dichtbij konden komen. Wat leuke foto’s gemaakt en dan weer verder en vlakbij waren nog meer plaatsen waar je zeehonden kan zien. Daar zijn we niet gestopt (anderen wel) we moesten nog ruim 100 kilometer naar ons motel.

Dec 13th Christchurch

Na Fairlie stond Christchurch op programma. Dit is ongeveer een uurtje rijden dus ook vandaag weer eerst een andere bestemming aangedaan. Methvn  deels om de eindeloos lang lijkende  rechte wegen ten westen van Christchurch te ontwijken. Niet dat dat erg was maar we waren al zo gewend geraakt aan bochtige wegen.Deze keer geen schapen maar een kudde koeien die we moesten laten passeren.  In Christchurch hebben we weer een tweenacht stop gepland om ook nog de stad zelf aan te doen. Het was er erg druk met (ramp) toeristen en in het zwaar getroffen historisch centrum was een looproute gemaakt om de zwaar aangetaste en de nog te slopen  gebouwen te kunnen bekijken. Ook reed er een bus rond. Heel vreemd allemaal. We liepen daar rond met een brok in onze keel  In een restaurant stonden de borden nog op tafel en lagen kapotte glazen en kopjes nog op de grond.In de paar winkelstraten waren zeecontainers in gebruik als vervanging van wat verloren is gegaan.

Na het stadsbezoek hebben we nog wat rond gereden door de heuvels en dat was opnieuw een belevenis. Hoger smaller en nog erger dan bij Dunedin. En toen we Tom weer in gebruik namen bleken we ook nog eens dezelfde weg terug te moeten … Terug in ons motel hebben we nog live naar de door Nederlandmet 5-3  gewonnen hockeywedstrijd tegen Nieuw Zeeland gezien.

Dec 13th Fairlie

Dan weer op weg. Eigenlijk was de bestemming Lake Tekapo maar er was daar geen (redelijk geprijst) accommodatie beschikbaar dus zijn we maar een eindje verder gereden naar Fairlie. Ook nu een kleine omweg genomen met prachtige vergezichten met de besneeuwde bergen op de achtergrond voor we bij onze bestemming aankwamen.

Met onderweg nog een kudde overstekende schapen. Ook hebben we een tijdje achter een zeer zwaar transport gereden met een onderdeel voor een waterkrachtcentrale of zo. Amper  5 km per uur en twee rijbanen nodig  hebbend was dit een echt obstakel.

Wel weer een mooi gezicht. Onderweg nog gestopt voor een kopje kofiie met wat erbij bij een zaak waar ook hele mooie poppen te zien waren. In Fairlie was op zich niet zo veel te beleven maar hebben daar toch een plek gevonden om wat te eten. Een mixed grill… maal 2 dus. Na een klein kwartiertje werd het geserveerd en dat was wel even schrikken. Een berg patat met 3 plakken bacon, twee gebakken eieren, twee sauzeisjes, twee gebakken visdingen, een karbonade, 3 halve tomaten en nog wat gebakken uien. Kortom een berg eten, wel lekker maar waar we niet eens de helft van op konden

Dec 12th Naar Oamaru.

Van Dunedin naar onze volgende bestemming Oamaru is maar een uurtje rijden dus hebben we Tom maar een andere bestemming meegegeven : Middlemarch. Op de Taieri hoogvlakte. Niet echt een drukke route maar wat een prachtige omgeving echt een aanrader. In Middlemarch bij Kissing Gate Cafe een piep klein cafeetje een heerlijk kopje koffie met toast gehad. We kregen daar nog de tip om verderop rechtsaf te slaan daar is een open goudmijn waar je naar de rijdende voertuigen kan kijken.  Inderdaad gaf Tom een scherpe bocht naar rechts aan en weer wat kilometertjes verder was de goudmijn. De kiepauto’s die van verre zo klein als dinky toys lijken te zijn hebben banden van meer dan twee meter hoog. En ze rijden langzaam de helling op en af. Er rijden ook andere voertuigen zoals een grote sproeiwagen die de weg nat houdt voor betere grip van de kiepwagens.

Verder door naar Oamaru maar weer. Onderweg zijn we nog  gestopt bij de Moeraki Boulders. Een partij kogelronde rotsen die daar op het strand liggen. Heel vreemd het lijkt wel of ze door mensen handen of wat anders gemaakt zijn. Perfect op tijd bij ons motel aangekomen. Daar bleek de rechter voorband helemaal plat te zijn. Gelukkig was een bandenrepareer bedrijf vlak bij aan dezelfde weg. De thuiskomer gemonteerd en daar heen gegaan, 194 dollars lichter en een nieuwe  band rijker was de klus zo gepiept. Bij het Motel was ook een restaurant we zijn daar gaan eten. Daar kregen we weer een tip over de Blue Pinguin Colony daar moet je ’s avonds heen gaan omdat je dan de pinguins aan land kan zien komen na een hele dag op zee. Ze komen in groepjes aan en klimmen dan over de rotsen naar boven om dan na even wachten zo snel mogelijk de oversteek maken naar hun nesten die achter een hekwerk zijn gesitueerd. Een parchtig gezicht als ze in groepjes oversteken op zoek gaan naar de doorgangen en in de struiken verdwijnen.  We habben de waarschuwing meegekregen dat er pinguins her en der kunnen loslopen en dat bleek inderdaad het geval. Ook het bord overstekende pinguins bleek geen toeristen trekker we moesten voorzichtig rijden om geen pinguin onder de wielen te krijgen. Helaas mochten er bij de pinguins geen foto’s gemaakt worden en hadden we onze camera’s niet meegegenomen. Wat veel aziaten wel deden les dus voor de volgende keer. Oh ja wel een kleine blauwe pinguin als souvenier meegenomen.

Dec 11th Taieri Gorge Railway

Vandaag begon fris en winderig. Eerst zijn we bij ons motel rechtdoor en zonder een actieve Tom over het Ortago schiereiland naar de Royal Albatros Colony gereden. Het was een enerverende rit over een weggetje waar maar 1 auto tegelijk kan rijden en als er een tegenligger is dan is het lastig om elkaar te passeren met aan de linkerkant een diepe afgrond.. Maar toch gelukt na een kilometer of tien zigzaggend op en neer werd de weg breder. Bij de Albatros Kolonie aangekomen was het nog steeds koud en winderig. Geen duur kaartje gekocht om de Albatrossen van een afstandje te mogen bekijken en zijn na een kopje koffieweer verder gegaan. Buiten kwamen we de mede helicoptervlucht genoten nog tegen.  In de lucht zagen we nog wel een paar Albatrossen rondzweven. De weg terug bleek een stuk makkelijker, er was een brede weg langs het water van het schiereiland. In Dunedin hebben we nog wat rondgereden op zoek naar het station hoe moeilijk kan het zijn zonder Tom? Heel lastig en we eindigde op een doodlopende weg aan de andere kant van de stad. Wel met een fraai uitzicht. Tom toch maar ingesteld en die bracht ons zonder problemen waar we wezen moesten: bij het station. Daarvandaan start een van de mooiste treinritjes ter wereld. Een rit van 4 uur door de Taieri Gorge. Hiervoor kaartjes gekocht voor de middagrit en de reis was inderdaad super mooi. Langzaam stijgend over bruggen door tunnels en langs ravijnen was dit een hele belevenis. Een veel betere investering dan hetzelfde geld uitgeven voor een paar volgeltjes kijken.