Jaap and Tonnie at KIWI CountryJust an New Zealand holiday

Dec 8th Dunedin

Na Invergargill verder over de Southern Scenic Route naar Dunedin. Eerste stop was bij de Niagara Falls (NZ) een watervalletje dat de naam waterval eigenlijk niet mag hebben maar die bij wijze van grap vernoemd is naar de beroemde watervallen in Noord Amerika.  Daarna naar Petrified forest een plek aan de kust waar de versteende resten van een versteend bos te zien zijn.

Ook een plek waar een Pinguin kolonie moet zijn maar geen eentje  te bekennen. Op bordjes is te lezen dat rond deze tijd de Pinguins in hun nest blijven een ouder om de jongen te bewaken en de ander is de hele dag in zee op jacht naar voedsel. Ook is de beste tijd om pinguins te ontmoeten bij avondschemering en wij waren er rond het middag uur.   De volgende poging om Pinguins te zien was bij Nugget Point ook daar is een kolonie en we hadden daar meer geluk. We zagen daar een Pinguin in zee verdwijnen en later eentje weer uit zee komen. Ook verscheen een Pinguin in het gras vermoedelijk vlak bij het nest Even verderop waren ook zeehonden en zeeleeuwen te zien op de rotsen bij de vuurtoren. Toen door naar Dunedin.

Dec 7th Invergargill

Na Te Anau zijn we op weg gegaan over de Southern Scenic Route richting Invergargill in het zuiden van het Zuideiland.  We waren nog niet zo lang onderweg toen we werden op gehouden door een paar duizend overstekende schapen tot zo ver we konden zien liepen ze over de weg opgejaagd door een hond en nog twee van die blaffers in een truck. Nadat de laatste schapen de one lane bridge over waren mochten we langs de schapen rijden die zowel links als rechts liepen en soms vreemde sprongen maakten. Na een tijdje voorzichtig rijden waren we de schapen gepasseerd en daar stond een man met een truck de schapen op te wachten om deze door een openstaande hek het weiland in te begeleiden. Weer een stukje verder nog even kort gestopt bij de Clifden Suspension Bridge. Dat is de grootste hangbrug van Nieuw Zeeland. Weliswaar niet meer in gebruik leverde het een mooi plaatje op.  Daarna verder maar weer. Bij een bordje Cosy Nook maar even van de route afgeweken om te kijken wat dat nou was. Het bleek een historisch visserdorpje met weer een prachtig zicht op de kust.  Toen weer verder  richting onze bestemming. Wij zijn voordat we naar het Monarch Motel gingen nog even naar Bluff gereden voor een zuidelijke mijlpaal van het Zuideiland.  Je kan hier in de verte Steward Island zien liggen.

Dec 5th Milford Sound

Het is zover naar Milford Sound over de bijzondere weg die inderdaad heel bijzonder bleek te zijn. Rijdend over deze weg kom je eigenlijk alles tegen wat het Zuideiland allemaal in huis heeft. Prachtig uitzicht over  meren, door regenwoud langs grasvlakte, stroomversnellingen, door besneeuwde bergen, langs watervalletjes, door een éénbaans tunnel om uiteindelijk in Milford Sound aan te komen.

Daar hebben we eerst wat rondgewandeld en hebben toch een van de vele boatcruises genomen dat op zich ook weer een hele belevenis was. Met close encounters onder watervallen van 160 meter hoog  tot aan de Tasman Sea en op de terugweg ook dicht bij een rots met (slapende) zeehonden. En dan daarna dezelfde weg weer terug  naar Te Anau. Het was mooi weer en gelukkig nog geen hoogseizoen want anders kan er voor de tunnel een lange file ontstaan. Op de terugweg zijn we na de tunnel gestopt naast de weg ligt sneeuw en zijn er watervalletjes. De Kea vogels die we op de heenweg op deze plek zagen waren er helaas niet. Een ervaring en weer een fotomap rijker en behoorlijk wat dollars lichter hebben maar Chicken Chow Mein gehaald bij dezelfde chinees waar we gisteren gegeten hadden.

Dec 5th Te Anau

Van Queenstown weer op weg gegaan naar onze volgende bestemming Te Anau. De must stopover voor een trip naar Milford Sound over de mooiste weg van Nieuw Zeeland (125 kilometer heen en idem weer terug). Maar ja dat staat voor morgen op het programma. Nu dus nog naar Te Anau dat is ook nog 180 kilometer rijden. Een tussenstop en laat ontbijt bij een in oude luister hersteld stationnetje. Wat de thuisbasis bleek te zijn van de Kingston flyer een stoomtrein waar je een rit mee kon maken naar een volgend stationnetje. Nog even gewacht op de trein voor een plaatje en weer verder richting Te Anau. Na een korte stop bij een benzinepomp die in deze regio niet veel te vinden zijn kwamen we in te Anau bij ons motel Lakeside Motels waar we een kamer hebben zonder uitzicht op het meer maar dat is niet erg het is weer een prima stek en het uitzicht valt reuze mee.

Het zou gaan regenen dus met de auto het stadje in om nog wat te eten bij een van de twee lokale chineze restaurants.

Dec 3rd Queenstown.

Na Wanaka nog even getwijfeld om Queenstown aan te doen toch maar wel gedaan. De snelste weg daar naar toe was maar een uurtje rijden dus maar een langere weg gekozen via een weg met heel veel roadkill naar Cromwell. Daar hebben we in Old Cromwell Town een heerlijk kopje koffie gedronken onder toeziend oog van op voedsel beluste mussen. Een tafel verder had een oudere dame moeite om een mus bij haar cake weg te houden. Toen weer verder naar Queenstown wat best een leuke stad is in vergelijking met Wellington. Eindelijk ergens tijdens openingstijd van de winkels dus hebben we daar wat souveniertjes voor het thuisfront gekocht. Ook valt er in en rondom Queenstown van alles te doen en te beleven voor jong en oud. Van Frisbee golf tot de hoogste cliffjump ter wereld. Van met een Jetboat over een stroomversnelling varen tot een stoomboot trip over een meer. Er is een kabelbaan en je kan een duo parapenteafdaling maken als je dat wilt. Niet dat wij iets van dat alles gedaan hebben maar het kan er wel. 

Ons motel/hotel  de Shotover Lodge bleek een paar kilometer buiten Queenstown te liggen. Op zich prachtig gelegen maar dit was de grootste accommodatie tot nu toe en onze kamer was op de 3^e etage.

Dec 3rd Op naar Wanaka

Na ons enerverend dagje rondom Fox Glacier op weg naar onze volgende stop: Wanaka. Voor dat we op weg gingen hebben we nog gezelschap gehad van een tweetal Kea vogels (een soort Papagaai) waarvan er eentje trek had in een zwabber die aan een tuinhek was vastgemaakt.  Onderweg zijn we gestopt op een een scenic lookout aan de kust vanwaar als je in zuidwestwestelijke richting kijkt, het eerstvolgende stukje land een heleboel kilometers verder Antartica is. Voor benzine gestopt in Haast waar de benzine bij de enige pomp in de regio ineens 25cent per liter duurder bleek te zijn. Daar nog wat gegeten en weer verder met nog wat korte stops onderweg bij  een prachtige stroomversnelling en een winderig meertje  kwamen we in de loop van de middag in Wanaka. Dit is een wat luxere badplaats met veel mooiere huizen dan we tot nu toe gewend waren. Nog even het stadje ingegaan voor wat inkopen. Helaas de fotocamera’s vergeten want het is er wel bijzonder mooi en we konden ook de jonge eendjes die tegen snel stromend water op probeerden te zwemmen niet op de gevoelige plaat vastleggen.

Nov 30th Fox Glacier

Is een vakantie in Nieuw Zeeland op zich al top. Vandaag was dit helemaal. Waar kan je binnen  één dag lopen over het strand,  met een helicopter naar een gletsjer op een paar kilometer hoogte en een wandeling maken door tropisch regenwoud …. Alleen in Nieuw Zeeland ! Liepen we gisteravond nog over het strand in Hokitika. Vandaag vlogen we met een helicopter vanuit Whataroa valley langs de hoogste toppen van de Southern Alps zoals Mount Cook en Mount Tasman naar de Franz Josef Glacier waar we geland zijn en even in de eeuwige sneeuw op ongeveer 3 kilometer hoogte hebben rondgelopen.   Na de vlucht van 50 minuten en ruim 200 foto’s rijker zijn we verder gegaan naar ons motel in Fox Glacier.  Op een paar minuten rijden van ons motel ligt Lake Matheson waar bijzonder fraaie foto’s gemaakt kunnen worden van het meer met Mount Cook en Mount Tasman op de achtergrond. Tenminste als er geen wolken zijn die het zicht op de besneeuwde bergtoppen beperken zoals vandaag het geval was. Niet alleen de fraaie foto mogelijkheden maar ook de wandeling door het tropisch regenwoud rondom het meer maakte het de moeite waard om er heen te gaan. Wat later trok de lucht open en vanuit ons motel konden we naar besneeuwde bergtoppen zien

Nov 30th Hokitika

Vandaag dinsdag 29 november zou het weer een zonnige dag worden en vanuit Westport vertrokken naar de volgende stop in Hokitika. Vlakbij Westport hebben we eerst nog een bezoekje gebracht aan de zeehondenkolonie die daar vrij te bezoeken zijn na een korte wandeling kan je de zeehonden groot en klein zien vanaf enkele  uitzicht punten. Eerst even wat lastig om ze te spotten vanwege de zwartgrijze kleur van de rotsen en de idem dito kleur van de zeehonden. Maar er zitten er meer dan je denkt en komen ze af en toe tevoorschijn uit spleten en gaten en die grote blijven maar liggen in het zonnetje. Vanwege de camouflagekleur ook wat lastig te fotograveren maar we hebben toch wat op de gevoelige plaat vastgelegd. Toen weer terug naar de auto waar weer gevederde bedelaars rondliepen op zoek naar wat te eten. Dit keer geen meeuwen of hanen danwel kippen maar Weka’s. Een soort kruizing tussen een kip, fazant en patrijs een vogel die alleen in Nieuw Zeeland leeft. En verder maar weer. De pancake rocks stond eigenlijk op het programma maar daar waren we voorbij voor we er erg in hadden. We hebben onderweg nog wel Shantytown bezocht. Een als toeristattractie omgebouwd voormalig (goud)mijnwerkers stadje . Je kan daar zien hoe het mijnwerkersleven vroeger was. Met een wandeling en korte treinrit door tropisch regenwoud. Verder kon je daar ook “goldpanning” naar goud zoeken met een pannetje en het goud dat je vond mocht je houden. Met hulp van de ervaren goudzoeker inderdaad wat goud gevonden.

Toen door naar ons Motel in Hokitika. Dan nog wat eten in het stadje maar in dit stadje een toeristenplek bij uitstek is bleek er bijna geen plek te zijn waar je kon eten. Uiteindelijk was de keuze of weer Indias of fish en chips. We hebben voor India gekozen.

Nov 30th Naar Westport.

Vandaag maandag 28 november wel weer vroeg opgestaan voor een lange  rit van ruim 300 kilometer naar Westport aan de westkust. Tot groot ongenoegen van onze Tom zijn we niet via de snelste route maar via de mooiste route aan de rit begonnen. Gelukkig hield na een kilometer of twintig het keerom gemekker op om 22 kilometer later bij Havelock toch naar de snellere route te verwijzen. Negeren en doorrijden ruitenwissers aan want het begon steeds harder te regenen. Bij Nelson nog even getankt en verder.  Hoge nood dus op een scenic lookout met m/v voorziening gestopt wat daar een aanslag op je leven bleek te zijn met een abnormaal hoog ammoniak gehalte in de toiletruimte. De scenic lookout bleek op deze plek ook niet zo’n mooi uitzicht te zijn als we gewend waren. Alleen maar boomtoppen.

Kort daarna zijn we voor een kopje koffie en een bacon en eggs hamburger gestopt bij Owen River Taverne . Daarna nog 111 kilometer naar ons motel in Westport.

Nov 29th Picton

Een zonnige zondag en vandaag laat opgestaan. We hadden geen zin om vroeg  uit de veren tekomen en hebben een extra nacht geboekt. Eerst te voet door het kleine maar prachtig gelegen stadje gewandeld en daarna terug naar het motel om een ander reisschema op te stellen. Vanwege het links rijden is een tegen de klok in een prettigere route gebleken. We hebben nog in de omgeving rondgereden en weer op een van de vele scenic  lookouts gestopt van de prachtige omgeving genoten.